Concertreis Rusland, Sint-Petersburg

Wilt u de foto's bekijken? Klik hier voor de foto gallerij, het verslag is hieronder te lezen.

‘De Coolsingers St. Petersburg 2002’, was de tekst op de achterzijde van de groene polo die elke Coolsinger kreeg aan het begin van onze veelbelovende concertreis. De voorbereidingen voor de reis waren al lange tijd aan de gang maar op zondag 25 augustus
was het dan eindelijk zover. Om 09.15 uur hadden we afgesproken bij het Centraal Station in Rotterdam om vervolgens, na dikke knuffels van de thuisblijvers, de trein te pakken richting Schiphol. De reis verliep verder eigenlijk zeer gesmeerd. De beenruimte in het vliegtuig
(Pulkovo) was nou niet jé van het en het eten vond alleen dirigent Arie Hoek lekker, maar voor de rest ging het prima. Aangekomen in St. Petersburg werden we opgewacht door een delegatie van het vrouwenkoor ‘Maria’, het koor dat ons ontving en waarmee we nog veel
plezier zouden beleven. Tevens stond er een bus te wachten die ons naar het Hostel zou brengen.

In het hostel hadden we drie kamers ter beschikking, bovendien konden we gebruik maken van een toilet en een douche. Het zag er best aardig uit al waren de wc’s vies en was het elke keer weer spannend of je een warme douche had. De bedden waren hard maar al deze
minpuntjes konden de pret absoluut niet drukken. In het hostel zaten we op de vijfde verdieping en we hadden vanuit onze kamers een mooi uitzicht op de Neva. Een etage lager was een vrij groot balkon, waarop we een aantal avonden, onder het genot van bier, zouden
zitten.
Nadat we geïnstalleerd waren in het hostel trokken we er op uit om wat te gaan eten want het was inmiddels 20.00 uur. We werden trouwens deze week ‘geholpen’ door Lianne, ze wist waar en hoe de metro ging en kon ons helpen als tolk. Zondagavond aten we in een leuk restaurantje en wat direct opviel was dat het bijzonder goedkoop was (± 5 euro pp). Maandag 26 augustus ging om 08.00 uur de wekker. Na een zeer matig ontbijt en een korte repetitie werden we door een aantal dames van het vrouwenkoor meegenomen. Op het
programma stond een wandeling door Sint-Petersburg centrum. De belangrijkste straat in St. Petersburg is de Nevski Prospect, het is een hele brede drukke straat met veel winkels, restaurantjes en bezienswaardigheden. Door zo over deze straat te lopen konden we goed de
sfeer proeven die er in St. Petersburg hangt. Voor ’s middags stond een boottocht op het programma. Een vrouw vertelde over de stad terwijl we door de ‘grachten’ voeren. Iets Nederlands had het wel, die grachten, maar aan de andere kant, die hoge huizen /gebouwen,
brede straten, is het niet te vergelijken met Nederland.
Het was heerlijk weer dus goed vertoeven op de boot en de plaatjes waren erg mooi, vooral toen we op de Neva uitkwamen en je een mooi overzicht over de stad had. Na deze enerverende boottocht aten we ’s avonds in een leuk restaurantje, al zou later blijken dat het
eten waarschijnlijk niet helemaal in orde was… Na het eten gingen we terug naar het hostel want de volgende dag zou weer een drukke worden.

Dinsdagmorgen hadden we na het eten een repetitie in een zaaltje in het hostel. Er was voor die dag alsnog een concertje gepland in de Vrije School van St. Petersburg. Dit concert zouden we alleen met wat minder jongens geven want het eten van de vorige avond had zijn
tol geëist. Laurens en Tycho waren erg misselijk geworden. Feit was wel dat deze twee jongens niet mee konden zingen. Lieven bleef die dag bij de zieke jongens om hen te verzorgen. Voordat we ’s middags het concert zouden geven stond er een bezoek aan de
Peterhof op het programma. Een aantal meiden haalden ons weer op om ons te begeleiden naar, wat bleek, een schitterende plaats. Per trein reisden we naar een immens groot kasteel omringd door een erg groot park met de prachtigste fonteinen. In dit kasteel woonde Tsaar
Peter. We hebben daar rondgekeken en aan de Finse golf een lekker boterhammetje gegeten. Wat niet onvermeld mag blijven is dat:
1. Onze eigen ‘Peter de verschrikkelijke’ een zeer komische act opvoerde door in het water op stenen te lopen en pardoes in het water viel en 2. Christiaan dit allang niet meer meemaakte, want hij presteerde het de fonteinen onveilig te maken door vier keer over te geven en zes keer te toiletteren, althans drie van de zes keer deed hij het op het toilet, van de andere drie keer zal alleen de tuinman weten waar het ligt… Al met al was het echt een heel erg mooi gebied.
Hierna vertrokken wij richting de Vrije School. Er was een zeer enthousiaste vrouw die ons de plek wees waar we konden zingen. Het was een informeel concert maar de moeite waard. Er waren toch zo’n veertig bezoekers en het ging goed ondanks de zieken. Hierna kregen we
nog een rondleiding door de school en werd ons een Russisch liedje over de vlieg aangeleerd. We konden echter niet te lang blijven want voor de avond hadden we kaartjes voor de Balletvoorstelling ‘Het Zwanenmeer’ van Tsjaikovski. De muziek was erg mooi en er werd
op hoog niveau gedanst. Jammer was het dat Justus dit keer zonodig het eten van die dag aan de verkeerde kant er uit gooide en vervroegd naar het Hostel moest afreizen (met dank aan Ernstjan, Andreo en Jasper die hem vergezelden). De anderen kwamen later enthousiast terug.

Woensdagochtend bleken alleen Laurens en Christiaan nog ziek te zijn en niet mee te kunnen naar het beroemde museum De Hermitage. Het is een ontzettend groot museum met werken uit alle delen van de wereld. Twee meisjes van het koor konden ons wat vertellen over werken van Da Vinci, Rafaello en Rembrandt. Omdat we maar 1,5 uur hadden waren we niet in de
gelegenheid veel meer te zien. Om het museum helemaal te zien moet je sowieso een paar dagen uittrekken. Na dit bezoek vertrokken we richting de Nevski Prospect waar de Lutherse kerk staat waar we zouden zingen. Om 17.00uur was er eerst een dienst ter nagedachtenis aan de vervolgde Duitsers. Het was een mooie kerk met een prachtige akoestiek (vroeger was de kerk een groenten opslagplaats en een zwembad!). In de dienst zongen we drie stukken en aansluitend aan de mis gaven wij ons eigen concert. Iedereen was trouwens weer voldoende fit om dit concert mee te zingen. We zongen echt zeer geconcentreerd en het publiek merkte dat, want na afloop was iedereen enthousiast. Na dit concert gingen we met zijn allen ergens wat eten, behalve Lieven die nr. 5 was die ziek werd, om vervolgens terug te keren naar ons Hostel. Dit terugkeren verliep echter niet zoals normaal. Bij een metrostation werden Jesse en Christiaan in het gedrang beroofd van hun portefeuille met daarin geld en pasjes wat natuurlijk ontzettend vervelend was.

Donderdag 29 augustus hadden we een relatief rustige ochtend. Een repetitie om 10.00 uur, om 11.00 uur werden we wederom door de trouwe meiden van het koor opgehaald. We gingen naar de Dom van St. Petersburg, het was mogelijk de dom te beklimmen wat we dan
ook direct deden. Vandaar af kon je de stad met de verschillende bezienswaardigheden goed overzien. De dames konden ons vertellen waar wat stond en er werden veel foto’s gemaakt met als achtergrond een mooi overzicht van deze bijzondere stad. Daarna bekeken we de dom van binnen. De mooiste muurschilderingen waren te zien zo ook foto’s van de restauratie. De dom was immers voor een deel gesneuveld in de 2de wereldoorlog. De dom wordt trouwens niet meer gebruikt voor diensten, het is een museum geworden. Na het bezoek aan de dom aten we wat om vervolgens naar de Capella yard te gaan. Om 17.00 uur stond daar het hoogtepunt van de uitwisseling met het Vrouwenkoor ‘Maria’ op het programma; een gezamenlijk concert. Wat we niet wisten was dat het concert in de buitenlucht, op een plein gegeven zou worden. Mensen konden gewoon langslopen en wie wilde, kon gaan zitten. Tweehonderd meter verderop werd er hard aan de weg gewerkt maar dit contrast had toch ook wel wat, al maakt het het zingen niet makkelijker. Het concert begon met 35 minuten muziek van het Russische vrouwenkoor, vooral Russische volksmuziek werd ten gehore gebracht en dat het koor op een heel behoorlijk niveau zingt, werd duidelijk. Opvallend was vooral dat de Russische taal een heel aparte klank geeft aan het geheel. Hierna mochten De Coolsingers optreden, we werkten een uitgebreid programma af. Het blijft moeilijker zingen in de buitenlucht maar desalniettemin zongen we mooi en was het publiek erg enthousiast. Na afloop zijn we gezamenlijk uit eten gegaan en het bleek ook dat het contact tussen de Coolsingers en ‘Maria’ steeds leuker werd. Die avond werd de zesde Coolsinger overigens ziek. Roderick was getroffen door de Russische ziekte en omdat het de spuigaten uitliep met al die zieken werden we omgedoopt tot de ‘Kotszingers’!

Vrijdag werden we na het ontbijt weer opgehaald door een paar jongedames om ons mee te nemen naar een plaatsje buiten St. Petersburg, namelijk Poesjkin. We reisden per trein en dat was een belevenis, de trein zat werkelijk propvol en we reden door de mindere, armere wijken van St. Petersburg. Poesjkin is een plaatsje vernoemd naar de bekende Russische dichter Poesjkin die veel voor de Russische literatuur heeft betekend. We gingen naar een groot en rijk Paleis, het verblijf van Catharina, opvolgster van Tsaar Peter. Ook bij dit paleis was een groot park met mooie meertjes. De binnenkant van het paleis is zo gemaakt zoals het in de tijd van Catharina was. Op de grond waren houten vloeren, iedereen moest dan ook dingen om ze voeten zodat het pakket niet beschadigd zou worden. De kamers waren rijk ingericht en je kreeg werkelijk een idee hoe het er toen uitgezien moet hebben. Daarna maakten de meeste nog een wandeling door het park, het weer was zoals de gehele week weer bijzonder aangenaam. Hierna reisden we terug naar St. Petersburg. Een aantal vrouwen van het koor hadden eten voor ons gemaakt wat er heerlijk uitzag. We hadden daar een soort gezamenlijke afsluiting met het vrouwenkoor. Er werd samen gegeten waarna er een aantal speeches volgden. Cadeaus die we meegenomen hadden uit Nederland werden gegeven en ook wij kregen twee mooie boeken van hen. Tot slot werden er nog twee liederen gezongen, een zeer gezellige en speciale ontmoeting was het. Die avond was er ook de mogelijkheid om naar een disco te gaan en de meesten gingen mee. In Club Havana gingen alle remmen los, het was een gave tent en het was super gezellig. Helaas moesten we wel weer de laatste metro terug nemen waardoor we om 23.30 uur weer buiten stonden. Een enkeling waagde het langer te blijven en een taxi te nemen.

Zaterdag was onze laatste dag in St. Petersburg, er was niets gepland en iedereen kon zijn eigen gang gaan. Er werden verschillende groepen gevormd, ieder met een eigen programma. Ook de meiden van het koor waren in deze groepen vertegenwoordigd. Het ene groepje ging naar De Hermitage omdat ze dat nog een keer wilden zien of omdat ze het gemist hadden wegens ziekte. Een ander groepje ging de stad in en bekeek nog een aantal kerken/kathedralen. Uiteindelijk kwam iedereen vol souvenirs, matrushka’s en wodka naar
een plaats waar we afgesproken hadden. In een restaurantje wat inmiddels onze stamkroeg was geworden, aten en dronken we gezellig met zijn allen. Aan het einde van de avond namen we alvast afscheid van de Russische dames en gingen zeer voldaan naar het Hostel. Daar verzamelden we ons nog een keer op het balkon en er werd geconcludeerd dat we een fantastische week achter de rug hadden.

Zondag 1 september, de dag van ons vertrek. Om 08.30 uur werden we opgehaald door een busje die ons naar het vliegveld bracht. Daar stonden zowaar veel meiden te wachten van het koor; dit bevestigde nog eens hoe leuk het contact is geweest met het koor daar. Na hen
nogmaals te bedanken voor de leuke week verliep alles snel, zo ook de vlucht. Om 12.00 uur Nederlandse tijd kwamen we veilig aan op Schiphol. Daar stonden trouwe fans ons op te wachten wat een leuk onthaal opleverde. Enkele jongens gingen direct naar huis, anderen
gingen nog met de trein naar Rotterdam centraal.

Daar splitsten onze wegen weer na een fantastisch leuke week waarin we veel lachten, veel zagen, goede concerten gaven, een leuke band opbouwden met de Russische meisjes en waarin het bijzondere van onze groep nog eens werd bevestigd!

Namens De Coolsingers, dank aan allen die deze reis mogelijk maakten,
Justus Cooiman