Concerttour Duitsland, Dresden en Leipzig

Wilt u de foto's bekijken? Klik hier voor de foto gallerij, het verslag is hieronder te lezen.

Na een hoop voorbereidingen, vooral door onze ‘reisleider’ Christiaan was het zo ver: de concertreis 2004 naar Duitsland, Dreden en Leipzig, kon beginnen.

Zondag 4 juli 2004
Met koffers, zwarte pakken, een repertoire, veel zin én 15 mooie mannen (en een dirigent) verzamelden we ’s morgens om 08.30 uur bij Christiaan.

Iedereen werd hartelijk ontvangen met een door vrouwlief Aster gezet lekker vers kopje koffie. Om 09.00 uur vertrokken we met 4 auto’s richting onze oosterburen. En ja hoor, we waren de straat nog niet uit, of de rode oude Volvo van de familie van Dop lag al weer
achterop. “Gingen ze nou naar links of naar rechts???”, vroeg de oudste van de twee. Gelukkig vonden we elkaar weer op de snelweg en was het ‘immer gerade aus’ richting het oosten. Na bijna drie uur rijden maakten we onze eerste stop, strekten de beentjes, aten en
lekker boterhammetje en reden vervolgens weer verder.

Om 14.45 uur volgde de tweede stop. Na vijf minuten kwam er, ik zal geen namen noemen, iemand uit de Duitse benzinepomp met een biertje in zijn hand. Het was ook zo warm....En ja, als er één schaap over de dam is, dan volgen er meer en binnen 10 minuten had iedereen, behalve de bob’s een ‘halve liter unit’ achter zijn kiezen. Even schrikken was het voor dirigent Arie Hoek. We wilden onze weg vervolgen maar Arie kon niets, maar dan ook niets zien door zijn voorruit. “Sotemieter, was is het grijs buiten!” Een tweede tenor had de
motorkap open gedaan. De toon was gezet, de sfeer zat er goed in…nog een paar uurtjes…en ja, om precies 17.10 uur arriveerden we bij de mooie jeugdherberg in Dresden. We kregen de sleutels van onze 4-persoons kamers, pakten de tas uit en verkenden de Jeugdherberg. Om 18.00 uur was er een afspraak met de manager van het koor Consonare, Heike, waar we later in de week ook een concert mee gaven. Zij had alle concerten die we daar gaven via Christiaan geregeld. Zonder haar hulp was het niet allemaal zo goed gelopen. Reden dus voor een geschenk: souvenirs uit Nederland, hoe kan het ook anders. Ook wij werden open hartelijk ontvangen met allerlei lekkernijen.

Na een redelijk goed maal in de Jeugdherberg vertrokken we, met de benenwagen, richting het centrum. De finale van het Europese Kampioenschap, Portugal - Griekenland moest gespeeld worden en we besloten deze wedstrijd gezamenlijk te kijken. We belandden in een groot eetcafé. De halve tent moest omgebouwd worden, vanwege onze grote groep. Iedereen zat, het bier stond op tafel en de wedstrijd kon beginnen. In het café heerste niet echt een grote voetbalsfeer. Een aantal van ons had zijn Oranje shirt aangetrokken en begonnen luidkeels te zingen. En ja, daar heb je het weer: als er één schaap…en binnen de kortste keren stonden er zestien Nederlandse mannen, dansend en zingend op de banken, Griekenland naar de overwinning te schreeuwen. Niet alle 300 mensen die in het café zaten konden onze aanwezigheid waarderen. Maar ja, we kregen wat we wilden: Griekenland won de finale wel met 0 - 1, een grote sensatie.
Na de partij gingen we huiswaarts, dronken nog wat en gingen slapen.

Maandag 5 juli 2004
Het belangrijkste doel waarvoor we als Rotterdams Jonge Mannenkoor “de Coolsingers” op reis gingen naar Duitsland was de muziek. Je bent als koor een week bij elkaar, repeteert elke dag en geeft concerten waar je als koor beter van wordt. Daarom gingen we na een heerlijk uitgebreid ontbijt om 09.30 uur repeteren in een speciaal voor ons gereserveerde zaal. Na de repetitie gingen we met een grote groep naar de Gemäldegalerie Alte Meister. Een museum waar onder andere de bekende Sixtinische Madonna hangt, erg mooi en bijzonder.
Daarna werd er wat gegeten en vertrokken we om 14.00 uur richting een bejaardentehuis waar we om 16.00 uur ons eerste concert zouden geven. Veertig bejaarde mensen zaten met open mond te kijken hoe we in de hitte aan het zingen waren. Een goed en erg dankbaar concert. Na op de terugweg langs Lidl het een en ander aan versnaperingen te hebben gekocht, gingen we eten: Macaroni. Na het eten hadden we een vrije avond. De één deed een spelletje beneden in het cafeetje van de Jeugdherberg, de ander dook nog even de stad in of maakte kennis met de andere gasten in de Jeugdherberg. Een lekkere, gezellige, en rustige avond dus.

Dinsdag 6 juli 2004
Na heerlijk ontbeten en goed gerepeteerd te hebben, werden we om 11.30 uur verwacht in het Radhaus van Dresden. Toen we aankwamen, allemaal in Coolsingers overhemd, werden we welkom geheten door een van afkomst Nederlandse man die ons van alles over Dredsen vertelde. Ondermeer hoe de stad opnieuw is opgebouwd na de WO II en wat er nog precies allemaal gebouwd gaat worden. We konden vragen stellen, oude foto’s van de stad bekijken, allemaal erg leuk en vriendelijk.
Daarna was de vader van Heike bereid ons de stad Dresden te laten zien. Hij vertelde over de historie over de stad, alle gebouwen en we maakten een fikse wandeling. Soms sprak de oudere vriendelijke man iets te snel voor ons, maar dankzij onder andere tolk Christiaan was
alles redelijk goed te volgen.

Om 16.00 uur aten we een lekker broodje Dönner kebab, en gingen terug richting de Jeugdherberg alwaar we onze spullen pakte voor het concert vanavond, in samenwerking met het koor Consonare. Het concert gaven we in een oude kerk aan de andere kant van de stad die
vrijwel helemaal vergaan was, alleen delen van de muren stonden er nog. We zongen, in de zon, waar het altaar heeft gestaan en het publiek zat op de binnenplaats. Na het inzingen werd en nog een kleinigheidje gegeten en gedronken en trapte het koor Consonare om 19.30 uur af met een één uur durend à capella programma. Het klonk erg mooi.
Na de pauze waren wij aan de beurt. Met de koorleden erbij zaten er zo’n 70 man op de binnenplaats en ondanks de wind en het buiten zingen hebben we een erg goed concert gegeven. Iedereen was ook erg positief en we kregen een hoop complimentjes. Onder het
genot van een fles goud - geel gerstenat werd er nog wat nagepraat, en waren we om 22.30 uur terug in de jeugdherberg.
Daar aangekomen lag het bier koud in de wasbakken, klaar voor gebruik. Een aantal gingen weer naar het café beneden en speelden een spelletje.Toen het café sloot, besloten we maar op de kamer van Arie te gaan zitten, er was immers nog wat te drinken en te snoepen. Dat was een groot succes, maar dat we op de kamer van Arie hebben gezeten zal hij zich nog lang herinneren. Het een en ander aan lingerie en toiletspullen werd door de kamer geslingerd en belandde uiteindelijk op straat. Een verbaasde Arie en koorleden die niet meer bij kwamen van het lachen. Hilariteit alom dus. De spullen werden weer gehaald en alles was weer goed maar oh, oh, oh, wat hadden we een lol. Een aantal jonge mannen hielden zich daarna nog bezig met het kennismaken met het Duitse vrouwelijk schoon, maar uiteindelijk belandde toch ieder na een volmaakte dag netjes in zijn eigen bed.

Woensdag 7 juli 2004
Om 08.30 zaten we aan het ontbijt, waarna we weer een uurtje repeteerden. Een aantal van ons wilden ’s middags weer na het zelfde museum waar we al waren geweest alleen dan het oude gedeelte: Alte Meister. De rest maakte een prachtige 2 ½ uur durende wandeling langs de Elbe. Alleen bariton Jasper bleef in zijn kamer, hij was niet zo lekker en besloot een dutje te gaan doen, gelukkig ging het daarna beter. Na de wandeling werd er een broodje gegeten. We kwamen het groepje ‘kunstliefhebbers’ tegen op een terras. Toen we vroegen hoe ze het hadden gehad vertelden ze dat het museum niet open bleek te zijn…en wat doe je dan…2 ½ uur in het zonnetje op een terras zitten, onder het genot van een kopje koffie en een goede lunch.
Om 14.00 uur vertrokken we naar Stolpen. Een dorpje, prachtig gelegen op een bergje, zo’n 45 minuten rijden vanaf Dreden. We kregen daar een mooie rondleiding in de burcht en kwamen onder andere te weten hoe het dorpje is ontstaan.
Na een goed maal in een restaurantje aldaar begonnen we om 19.00 uur aan ons concert. De kerk viel ons een beetje tegen, zeker qua akoestiek maar ondanks dat gaven we een goed concert voor ruim 30 enthousiaste mensen. Terug in Dresden bij de jeugdherberg gingen er een aantal mensen naar een grote buitenbioscoop. De docufilm was echter niet echt goed te volgen maar lol werd er wel gemaakt. Andere speelde een spelletje en kletsten wat, wederom een heerlijke dag…

Donderdag 8 juli 2004
Na ons heerlijke laatste ontbijt in de jeugdherberg in Dresden en de kamerinspectie (gelukkig was alles in orde) vertrokken we om 09.45 uur richting Leipzig.
Na 1 ½ uur reiden konden we inchecken bij het prima hostel. Het waren grote kamers, dus lekker gezellig met veel mensen op één kamer. Iedereen maakte zijn bedje op en was het de bedoeling om om 12.30 met zijn allen de stad in te gaan en het een en ander te bezichtigen.
Eerst moest Arie Hoek nog even zijn auto bij het stadion pakkeren, hij mocht niet voor ons hostel staan. We spraken in het station af maar na een half uur nog geen Arie. Toen besloten we stappen te ondernemen en vijf minuten later klonk er door de speakers van het grootste
station van Europa: “Kann Arie Hoek sich bitte melden beim Mc Donalds beim eingang der Haubtbahnhof?? Er wird schon sehr lange gesucht durch der Coolsingers.” Vijf minuten later kwam hij aanlopen. Hij had de oproep nog niet eens gehoord. Maar goed, er werd gelachen en de groep was weer compleet. Aangekomen in de stad verdeelden we ons in groepjes en ieder ging zijns weegs. We zagen mooie dingen als de Thomaskirche met het graf van Bach. Een stad met een hele aparte sfeer, zo anders dan Dresden. In de avond spraken we af ergens te eten. Een leuk straatje met allemaal cafeetjes en restaurantjes en ook lekker eten. Daar bleven we nog een tijdje hangen en gingen terug naar het hostel waar iedereen lekker onder de dekens kroop.

Vrijdag 9 juli 2004
Vandaag ‘mochten’ we uitslapen, waar iedereen ook wel aan toe was. Zeker met het oog op het concert vanmiddag in de Alte Börse, een prachtig gebouw. Na een heerlijk ontbijt vertrokken we weer richting de stad. Om publiek te werven gingen we hier en daar op straat
wat zingen en deelden foldertjes uit, het was hopen op een volle zaal. We aten wat in een Italiaan vlak bij de Thomaskirche en gingen vervolgens inzingen. Na het inzingen werden er prachtige foto’s gemaakt voor op de nieuwe website http://www.decoolsingers.nl.
Helaas gebeurde waar we bang voor waren; er zaten maar 17 mensen in de zaal en dat was toch wel een flinke domper. We hadden er zo naar toe geleefd, waren er helemaal klaar voor en dan zing je voor 17 mensen. Ondanks dat zongen we toch een heel erg goed ingekort
programma. Na het concert vetrokken we naar het café waar we de vorige avond hadden gegeten hadden en bleven daar tot in de late uurtjes…

Zaterdag 10 juli 2004
Ja, en dan zijn 6 fantastische dagen opeens verleden tijd, moet je je koffer pakken, ontbijten, in de auto en 7 ½ uur rijden richting ons kikkerlandje Nederland. We hadden twee stops en arriveerden uiteindelijk om 16.15 uur veilig bij Rotterdam Centraal Station.

Ik kijk terug op een fantastische week! Prachtige steden waarin ik een hoop nieuwe dingen heb gezien. Als koor zijn we gegroeid door de vele repetities en concerten die we hadden. Ook de sfeer in de groep is er alleen maar beter op geworden. Ik vind het mooi om te zien hoe
we serieus met elkaar kunnen werken aan de muziek en daar buiten zo, maar dan ook zo verschrikkelijk veel lol hebben. Een les voor de volgende keer is dat we op de een of andere manier aan meer publiek moeten komen, daar is iedereen het wel mee eens.

Nog een extra dankwoord aan de hoofdorganisator wat deze trip Christiaan die alles erg goed heeft geregeld en ook aan Heike uit Duitsland! Petje af!

Lieven Cooiman